Arbeidswetgeving en het arbeidsrecht

Arbeidswetgeving en arbeidsrecht zijn twee begrippen die meestal door elkaar worden gebruikt. Eigenlijk is er een gedefinieerd verschil tussen de twee termen. Arbeidswetten hebben betrekking op en gaan over de relatie met de werkgever en de vakbond. Anderzijds is het arbeidsrecht van toepassing op de relatie van de werkgever en de werknemer. Is dit een onderscheid zonder een echte verschillen? Misschien weet u wel beter als u regelmatig met arbeidswetgeving en arbeidsrecht te maken heeft en het onderscheid tussen beide zeer belangrijk voor uw bedrijf is geweest.

Internationaal

Tot de jaren negentig besteedden beleidsmakers, wetgevers, beoefenaars van industriële betrekkingen en commentatoren geen aandacht aan de rol van internationale normen bij de ontwikkeling van het arbeidsrecht. Over de hele wereld wordt echter steeds meer erkend dat de beginselen die zijn neergelegd in de fundamentele documenten van de Internationale Arbeidsorganisatie kunnen worden gebruikt als referentiepunt voor de ontwikkeling van wetgeving en beleidskaders voor arbeidsrecht in verschillende landen, waaronder de Verenigde Staten. Het meest opvallend is de toenemende invloed van de normen van de internationale arbeidsorganisatie op het Indiase arbeidsrecht.

De Verenigde Naties hebben de goedkeuring gegeven aan een aantal instrumenten die met name betrekking hebben op discriminatie op de arbeidsmarkt, die internationale aandacht hebben gekregen van een aantal landen. Deze normen waren gericht op de elementen ‘ras, geslacht en leeftijd’. Sommige van de overeenkomsten die door een aantal landen zijn geratificeerd, zijn onder meer het Internationaal Verdrag inzake economische sociale en culturele rechten, het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten en in sommige beperkte omstandigheden de Universele Verklaring van de rechten van de mens.

De Internationale Arbeidsorganisatie werd opgericht als onderdeel van het Verdrag van Versailles aan het einde van de Eerste Wereldoorlog. Het functioneerde oorspronkelijk als onderdeel van het League of Nations-systeem, maar overleefde de ondergang van deze organisatie en heeft sindsdien als een agentschap van de Verenigde Naties gewerkt. Zo zijn er de ‘conferentie’ van de IAO, het bestuursorgaan en het International Labour Office. De conferentie staat in de volksmond bekend als het ‘parlement’ van de IAO. Het maakt de IAO uniek omdat haar besluitvormingsprocessen niet het exclusieve recht van de lidstaten van de Verenigde Naties zijn.

Het bespreekt ook zaken die van algemeen belang zijn voor de internationale gemeenschap zoals vertegenwoordigd door niet-gouvernementele organisaties. Er is dan het bestuursorgaan van de organisatie dat een beetje lijkt op het kabinet of de uitvoerende macht van de organisatie. Ten slotte is er het arbeidsbureau dat in Genève is gevestigd en op een vergelijkbare manier werkt als de bureaucratie van een regering. In veel gevallen vindt de ontwikkeling van internationale arbeidsnormen plaats via het Arbeidsbureau in overleg met vertegenwoordigers van een aantal lidstaten. Door dit proces wordt de ontwikkeling van internationale arbeidsnormen bereikt.